Zdrowie

By potrafić zdiagnozować bądź chociaż podejrzewać nerwicę lękową należy odróżniać lęk od strachu. Nie jest to zbyt skomplikowane, ponieważ strach towarzyszy prawdziwemu zagrożeniu, gdy lęk potrafi być całkowicie irracjonalny, lub po prostu konkretnie zwiększony.

Osoba chora raczej na pewno nie przyzna się do zaburzenia, najczęściej podejrzewają ją najbliższe osoby. Przez wzgląd na stan emocjonalny osoby chorej należy zachowywać się delikatnie, by nie pogłębić jej sytuacji.

Objawy nerwicy lękowej, oprócz wszechogarniającego lęku to zazwyczaj brak pewności siebie, przytłaczający pesymizm, skazywanie wszystkiego na brak powodzenia, osobiste ustosunkowanie do każdego problemu, przeczulenie na reakcję innych wobec własnej osoby, jednak przede wszystkim wycofanie się z kontaktów z otoczeniem.

Przyczyny nerwicy lękowej nie są konkretnie poznane, niestety, ale nieznaczny odsetek chorych to ludzie, u których stan ten jest wywołany urazem psychicznym czy gwałtownym strachem w wyniku jakiegoś wydarzenia. Tacy pacjenci mają zwiększoną świadomość swojej nerwicy i prościej ich wyleczyć, gdyż tworzą grupę pacjentów z fobiami, a nie lękami.

W przypadku ludzi,u których lęk pojawił się nagle i bez konkretnej przyczyny, trudno jest przeprowadzić efektywną terapię, gdyż tylko świadomy w niej udział przynosi efekty.